Małgorzata Nikiel

... Bycie terapeutą oznacza dla mnie nie tylko wykonywanie określonego zawodu. To również fascynująca droga w długim procesie, który rozpoczął się dla mnie kilkanaście lat temu. Jako terapeuta pracuję od kilku lat i z każdym rokiem coraz wyraźniej widzę, że droga ta jest długa i niezwykła. Teraz już wiem, że nie zdołam odkryć wszystkiego do końca. Dzięki temu mam możliwość fascynującego podróżowania w głąb siebie i wiem, że to doświadczenie trwało będzie tak długo, jak sama tego będę chciała. Towarzyszenie innym w ich drodze rozwoju wzbogaca również mnie i choć dochodzenie do prawdy nie zawsze jest przyjemne, uważam, że to jedyny sposób, by żyć w zgodzie z sobą, w harmonii i równowadze również ze światem. Praca terapeutyczna jest dla mnie radością, że każdego dnia ktoś zaprasza mnie do swojej podróży. Poprzez Gestalt zobaczyłam i poczułam siebie w pełni. Doświadczenia z przeszłości, te które wcześniej postrzegałam jako przeszkody w moim życiu, teraz są moją siłą i obok wiedzy teoretycznej są dla mnie cennym narzędziem terapeutycznym. Każdy ma swoją drogę, swój czas i swoje tempo rozwoju. Każdy ma swoje możliwości, talenty, które wykorzystuje w sposób dla siebie tylko znajomy. I to właśnie jest dla mnie fascynujące, uczestniczenie w zmianach innych ludzi, którzy w nowy dla siebie sposób nawiązują więzi, otwierają się na bliskich, znajdują przyjaciół i potrafią dbać o te przyjaźnie, albo sięgają do swoich zasobów i możliwości wcześniej tego nie robiąc. Poruszające jest dla mnie uczestniczenie w momentach, gdy inny człowiek dotyka swojej wrażliwości, zaczyna z nieznaną wcześniej czułością traktować siebie, albo, gdy nabiera sił, energii i ochoty do miłości, czy pracy w nowy, twórczy sposób. Zdumiewające jest dla mnie, gdy ktoś z rozproszonej wcześniej swojej energii (niczym pędzący wiatr), potrafi jasno wyłonić cel swojego działania i osiąga go...